Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Zuivel verhalen & reportages De geschiedenis van de "Snuffel" De Zuivelcharters van weleer Melkboerin - Postkaarten De Melkboer Melkbussen-vervoer Van melkbus naar RMO RMO In de fout 1 Quak-Melk Zuidland De Combinatie Overschie Het begon met VACCA - Oud Gastel Vecozuivel Mona - Zutrans - Post Kogeko Zutrans begin & einde Zutrans Magazine  Album 1 zuivelauto A t/m C Zuivel gerelateerde filmpjes Zuivel Commercials Almhof  Zuivel reclame Affiches - Amersfortia Gastenboek - Alg.voorw.- Links Contactformulier  

Zutrans begin & einde

ZUTRANS - BEGIN & EINDE

Het hing al jaren in de lucht, ook campina ambieerde in navolging van alleandere grote zuivelfabrieken het afstoten van het eigen vervoer. Niet meervan deze tijd, veels te duur en omslachtig en zoals ze het zelf omschreven, geen “core business” Hevige protesten en een poort blokkade, gesteund door de vakbonden,op de locatie Rotterdam-Keenstraat mochten niet baten, ook kregen de chauffeurs absoluut geen steun van collega medewerkers in koelcel, fabriek en kantoor, toen ook de Centrale Ondernemings Raad nog eens zijn fiat er aan gaf was het snel gebeurd. Voor alle transport medewerkers was het een flinke dreun die je te verwerken kreeg en de vooruitzichten waren ookniet bepaald rooskleurig, als je zou overstappen naar Jalutra b.v. met een beroepsgoederen cao die aanzienlijk slechter was als het eigen zuivel cao. Campina ging dat dancompenseren door met een urengarantie te komen van minimaal 52 uur in de week om aan het zelfde loon te kunnen komen als met een werkweek van 40 uur in de zuivel cao. Ook raakte je veel ATV dagen kwijt en een eindejaar uitkering zat er ook niet meer in, wel kreeg je nog een reiskosten vergoeding en bleef ook je pensioenopbouw gewoon doorgaan bij campina. Je kon er voor kiezen om bij campina te blijven maar absoluut niet meer als chauffeur, dat werd dan werken in de inname of koelcel, een paar chauffeurs hebben van deze regeling gebruik gemaakt, maar het merendeel van de chauffeurs ging mee over naar Jalutra b.v. omdat je nu eenmaal voor dat vak had gekozen en je het graag wou blijven uitoefenen. Dit gegeven was ook de drijfveer voor campina om door te zetten met de wetenschap [zo kon je achteraf concluderen] dat ze de volle steun van de vakbonden kregen, die ons in de waan lieten dat ze aan onze kant stonden en een COR die andere toezeggingen belangrijker vonden, dan het behoud van eigen vervoer. De hele opzet van campina was, dat Jalutra b.v. de eerste jaren financieel zou worden ondersteund door moederbedrijf campina, maar uiteindelijk na 5 jaar een volledig en zelfstandig opererend transportbedrijf moest zijn, met de zekerheid van werkgarantie van campina.

Jalutra b.v. h.o.d.n. ZUTRANS ging officieel van start als 100 % volle dochter van campina op 1 februari 1995 met als directeur Peter Johan Ugen, die zelf uit een transport familie kwam en ook al de nodige ervaringen had opgedaan bij andere transportbedrijven. Jalutra b.v. was de officiële vergunningsnaam, zoals die was ingeschreven bij de kamer van koophandel. De handels naam werd ZUTRANS, een afkorting van zuiveltransport met een logo dat door vele medewerkers nooit helemaal begrepen is, deze bestond uit 4 kubussen met rood - wit en blauwe vlakken met aan de rechterzijde verticaal de naam ZUTRANS. Het bedrijf had zijn hoofdkantoor in Woerden, met regiokantoren bij de diverse campina zuivelfabrieken. Elk regiokantoor had weer zijn eigen regiomanager plus 1 of 2 assistenten en medewerker[s] voor de administratie. Voor de rest bestond het personeel uit ongeveer 130 vaste chauffeurs, met daarnaast de nodige uitzendkrachten. Op het hoofd en/of regiokantoor begon men toen met: Woerden P.J. Ugen Directeur. ,, H.J. Koers Controller. ,, M. Verzijl Hoofd personeelszaken en Arbo coördinator ,, J. Minderhoud Hoofd administratie en Salaris administratie ,, C.W. Roest Salarisadministratie. ,, A. van Middelkoop Regiomanager ,, R. Verschoor Arbo - begeleider [standplaats Eindhoven] Rotterdam B. van den Bergen Regiomanager en Wagenparkbeheerder Eindhoven T. van den Eijnden Regiomanager Hilversum en Heiloo J. Vethman Regiomanager Maasdam H. Euwema Regiomanager Later zijn er veel wisselingen en andere personen in de functie van regiomanager en assistent geweest, sommige daarvan waren helaas zeer onbekwaam met geen enkele opleiding voor de functie waarin zij opereerde, wat de kwaliteit van werk en omgang met personeel niet ten goede kwam. Ook op de administratie afdelingen van de regiokantoren en het hoofdkantoor wisselden vele van plaats of werden weggesaneerd.

Het werd een veelbelovende start met een directeur die er zin in had, logisch natuurlijk als je schuldenvrijkan beginnen met nog een groot startkapitaal op de koop toe. Het ondertussen verouderde wagenparkwas dringend aan vernieuwing toe en al snel kwamen de eerst Scania trekkers en nieuwe koelopleggers met een generatorkoeling voor het Mona distributie vervoer. Voor het verdere DC vervoervanaf de andere locaties werd gekozen voor DAF-CF met een voorloopas. Er werd naarstig gezochtnaar werk van buitenaf en werd ook gevonden. Stegeman vleeswaren werd een belangrijke klant voor Zutrans maar daar stak campina weer een stokje voor die wilde geen vleeswaren en Mona producten in een wagen, voornamelijk omdat de levertijden dan in gevaar kwamen. Later werd er nog voor wat kleine klanten gereden zoals ERU en Menken Foods. Op de locatie Rotterdam kreeg men te maken met steeds minder werk en kwam men bij lange na niet aan de toegezegde 52 uur omdat de vele charters nog steeds bleven rijden ondanks de toezegging dat Zutrans al het vervoer, met uitzondering van Jan van Die later Post Kogeko, zou krijgen. Na wel heel stevig aandringen in een laatste onderhandelingsgesprek kreeg men de toezegging voor meer werk met onmiddellijke ingang en werd het net geen staking. Helaas voor de chauffeurs had Zutrans een garantie-uren contract afgesloten met de uitzendbureaus zodat het uren probleem zich weer voor ging doen en dat alleen om er zeker van te zijn dat er in de vakanties chauffeurs werden geleverd, een hopeloze strijd tegen het wanbeleid van Zutrans tegenover de eigen vaste chauffeurs die van Zutrans nog wat probeerde te maken, die tot het einde heeft geduurd helaas. ook op de andere locaties had men hier mee te maken. In Woerden raakte de Mona chauffeurs ondanks het aanpassen van het wagenpark, zo werden de Iveco Stralis voorzien van een koelkast, magnetron en boordtelefoon veel buitenlandse ritten kwijt. De motivatie raakte door al dit soort maatregelen behoorlijk weg ook al door de komst van een nieuwe [uit interne stal] wagenparkbeheerder die het grootste deel van het wagenpark deed overgegaan op Iveco met als gevolg enorme hoge reparatie kosten en stilstand, dit waren de chauffeurs niet gewend met merken als DAF en Scania. Het was lange tijd stil van campina zijde wat betreft de privatisering van Zutrans, deze maakte winst en kon redelijk opereren in een over volle markt. In mei 1998 werd zelfs door Campina Melkunie besloten dat Zutrans een volle dochter zou blijven. Maar toen er 6 jaar later in 2004 achter de schermen vergevorderde plannen waren tot een fusie van campina met ArlaFoods, bekendmaking op 8 december 2004, was een van de voorwaarden het afstoten van Zutrans, dus ging men er nu echt serieus werk van maken. Ook na de bekend- making op 21 april 2005 dat de fusie met Arla was afgeblazen, ging men door met de afstoting van Zutrans. In december 2005 dreigde de chauffeurs om de boel plat te gooien voor en tijdens de feestdagen, Op 28 september 2007 was er een korte poortblokkade in Rotterdam en ook het officiële bezoek aan de nieuwe Mona fabriek in Maasdam op 4 december 2007 door koningin Beatrix zou door een blokkade verstoord worden, door tussenkomst van de vakbond heeft men hier uiteindelijk vanaf gezien. Vele vergaderingen en onderhandeling bijeenkomsten waar de gemoederen soms heel hoog opliepen volgden. Het management team van Zutrans onder leiding van Peter Johan Ugen hadden gezamenlijk de intentie om als Management Buy Out team, Zutrans over te nemen. Dit liep faliekant verkeerd af, omdat niet alleen campina maar ook het merendeel van het personeel, die overigens hier al hun steun aan hadden verleend, er geen vertrouwen meer in hadden. Toen ook leden van het MBO team afhaakte, en opgeteld nog diverse andere redenen zoals privé meetings organiseren door Peter Johan Ugen bij chauffeurs thuis, was het gedaan met het MBO team. Zutrans directeur Peter Johan Ugen werd hierdoor op non-actief gezet en moest uiteindelijk vertrekken per 1 november. 2006.Het alsmaar voordurende overleg van personeel, ondernemingsraad, Corperate Director [bij campina een nette naam voor bezemwagen] Anton Ooyen en vakbonden over de gestelde voorwaarden en eisen leidden er toe, dat door een meerderheid van het Zutrans personeel die allemaal hun eigen zegje mochten doen daar, zij het met zeer gemengde gevoelens, positief op werd gestemd. Ondertussen werd er door campina al sinds eind 2006 serieus gezocht naar een geschikte overname kandidaad, na een schifting van veertien en uiteindelijk vijf kandidaten viel de keuze op [Dirk] Post Kogeko uit Maasdijk. Deze was immers door de inlijving van Jan van Die uit Ridderkerk al zo 'n 35 jaar bekend met het vervoer en distributie van zuivel. De intentieverklaring hier voor nodig, werd op 6 februari 2008 ondertekend.Op 4 mei 2008 na ruim 100 jaar eigen vervoer, was het dan nu toch echt gebeurd, omdat het moederbedrijf campina had besloten dat het eigen vervoer geen core business meer was, zeker nu met de aankomende fusie met FrieslandFoods moest het worden opgeheven, en aldus geschiedde. Voor Zutrans betekende dit, dat na 13 jaar, 3 maanden en 3 dagen als 100 % volle dochter van campina, maar wel onder gebracht in het beroeps goederen vervoer het definitieve einde van een wel zeer bewogen tijd, zeker de laatste 3 voorafgaande jaren tot aan mei 2008 waren voor vele collega's een ware hel. Op het moment van overname werd ongeveer de helft van het vervoer van Zutrans gereden door charters die ondanks de toezegging van Post Kogeko directeur Erik Janse, toch een onzekere toekomst tegemoet gingen, wat later ook het geval was velen van hen konden, ook vanwege de recessie, gaan.In tegenstelling tot het managemen van Zutrans, kiest men bij Post Kogeko wel voor eigen chauffeurs eerst. Zutrans had toen ook een omzet van 35 miljoen euro, en had kantoren en materieel gestationeerd in Rotterdam, Eindhoven, Woerden, Lelystad en Heiloo. Het transporteerde elke week zo 'n 20 miljoen liter aan zuivelproducten, in circa 11.000 afleveringen. De onderneming telde bij overname honderd trekkende eenheden en enkele tientallen bakwagens die dag en nacht op weg waren naar eigen Distributiecentra en die van de klanten. In die tijd werd ook nog rechtstreeks aan de melkman en grossier geleverd en werd in een zeer groot gebied de schoolmelk door Post Kogeko bezorgd. Zutrans vond dat deze tak van transport niet in haar beleid paste en stootte dit al snel af. Door alleen nog defensief te investeren door campina om de wagens volgens wettelijke norm rijdend te houden bleef er niet veel over van het toch al slechte en verouderde wagenpark van Zutrans. Voor zover de chauffeurs in dienst waren bij Zutrans, werd hun een arbeidscontract aangeboden bij Post-Kogeko, ook vele uitzendkrachten werd door Post Kogeko een vast dienstverband aangeboden waar redelijk gebruik van werd gemaakt. Voor het kantoorpersoneel gold een andere regeling, deze bleven in dienst van Zutrans, want "Jalutra - Zutrans" bleef in principe gewoon doorgaan en kregen in tegenstelling tot de rest, ook geen vertrekpremie wat tot veel ongenoegen leidde. Wat later zijn deze toen ook overgegaan naar Post Kogeko en kregen ook zij alsnog de vertrekpremie.

Een roerige start op 1 februari 1995 met veel gemengde gevoelens en een onzekere toekomst stond toen allen ons te wachten. 105 chauffeurs zette de eerste stap, wat later waren het er totaal 180 met een wagenpark van 140 auto 's, goed voor 140 miljoen kilometers per jaar. Toch waren de eerste 10 van de ruim 13, best mooie jaren zeker toen in mei1998 werd besloten dat Zutrans niet verkocht zou worden en alsnog een 100 % volle dochter van campina zou blijven, Alles er weer een beetje zonniger uit en kon iedereen zich weer volledig concentreren op zijn werkzaamheden. In 1999 was Zutrans de grootste koelvervoerder van Nederland. Veel nieuw materieel werd aangeschaft trekkers en koelopleggers, op ruim 30 opleggers werd een 3e as bijgeplaatst, maar ook verkeerde investeringen gedaan zoals 3 dubbeldek opleggers voor het vervoer van 2 lagen lege roll-inns. Een ramp en ik kan het weten want ik heb er jaren mee gereden, helaas stond ik na elke poging weer bij van Eck of zij bij mij, uiteindelijk werd er besloten het dek maar bovenin te laten hangen, gelukkig voor onze wagenparkbeheerder konden de 2 anderen worden doorverkocht. Bijna alle chauffeurs van Maasdam en de vestiging in Middelburg, moesten door de verschuiving van dagverse zuivel worden over geplaatst naar Rotterdam. Een enkeling kon blijven voor het vervoer van Mona producten. Voor de chauffeurs in Heiloo was het nog erger, deze werden dubbel getroffen toen deze vestiging van campina ging sluiten eind 2008, ze werden behoorlijk in de steek gelaten door alle partijen en dat hakt er behoorlijk in, zeker in je gezinsleven, velen maakten gebruik van de vertrekregeling.

Ook waren er de jaarlijkse personeelsfeesten zowel centraal als lokaal en kregen we [meestal rond sinterklaas] een geschenk in de vorm van werkkleding, niet bepaalt origineel als je bedenkt dat het kerstpakket nog steeds van campina kwam. Voor iedereen was het uiteindelijk een enorme domper afscheid te moeten nemen wat zo na aan je hart lag, de zuivel waar je voor had gekozen in al zijn facetten, maar bovenal het vervoeren van al die producten. Campina en zijn voorgangers de als zeer sociaal bekendstaande zuivelonderneming van weleer die ook nog eens hoog in het vaandel hadden staan, dat er nooit en te nimmer iemand werd ontslagen bij wat voor reorganisatie dan ook, die bestaat echt niet meer en dat is toch wel jammer. Reorganiseren moet en heel vaak kan het vanwege de efficiëntie en voortbestaan van het bedrijf niet anders, maar heel vaak kan het wel op een wat socialere manier dan als het hanteren van een bezemwagen, en die is nog steeds niet afgeschreven.Op de volgende pagina van deze site staan [bijna] alle uitgekomen exemplaren van: Zutrans Magazine - Nieuwsbrief en Info, daarin staat ook een schat aan informatie welke niet op deze pagina is beschreven. Ook andere Zutrans publicaties zijn daar verzameld in een PDF document.En als aanvulling heb ik voor de geïnteresseerden, alle gebeurtenissen van het ruim 3 jaar durende gehannes van onderhandelingen betreffende het afstoten van Zutrans, PDF mappen op jaargang samengesteld van de tientallen memo 's en ander soort documenten, die wij mochten ontvangen, inclusief het "Zutrans Handboek" wat pas half 2002 werd uitgebracht. Al deze documenten geven enigszins een beeld van hoe het er,eerst in 2001 en 2002 aan toe ging, maar vooral, hoe het er die ruim 3 laatste jaren er allemaal aan toe ging tussen alle onderhandelings partijen.Groetjes Hans. Geplaatst: 11 oktober 2011.